Niebo zachmurzone do ok. 10° nad horyzontem. Nad miastem smog, jak zwykle. Trochę wieje wiatr. Temperatura -7°C. Wysoko ponad głową niebo czyste.

Namierzyłem Alfa Gem. Jest to gwiazda wizulanie podwójna. Mój atlas gwiazd podaje odległości międy składnikami na 7", a tabela A w PMA podaje 5" i kąt 213°. Mam z tm mały problem, bo różne źródła podają różne dane:

Dla e Boo (Izar)

• wg urania 9/93 D=2,8", P:340°
• wg Atlas 2000 D=3,6"
• wg PMA tab A D=5", P:213°
  

Jak widać, różnice są bardzo znaczne. Parę dni temu, dokładnie 5 lutego 1996, rozdzieliłem gwiazdę eBoo, ale z powodu mrozu nie zanotowałem wyników obserwacji. Być może uda mi się to dzisiaj.

I kolejny teoretyczno praktyczny problem: Teleskop daje obraz odwrócony, N jest na południu, a S na północy (na górze). Jak należy wyznaczać N i S do wyznaczania P? Czy wg faktycznych stron świata, czy wg tego co widac przez teleskop? W Urani 9/93 Brzostkiewicz udziela wilu rad. Między innymi jest tam rysunek zatytułowany "Prosty sposób wyznaczania kąta pozycyjnego (P) gwaizdy podwójnej". Na rysunku N jest na górze. A z ekstu wyraźnie wynika, ze północ jest na górzre pola widzenia okularu. Tak też będę postępował.

Godzina 22:23 CSE. Namiezyłem Izara, eBo. O tej porze świcijuż wysoko. Okresliłem P:334°

• Zastosowałem nową metodę wyznaczania P:
• Rysuję koło o średnicy wzorca - kątomierza
• W środku koła oznaczam punkt, tojest składnik A (jaśniejszy) mojej podwójej
• Ustawiam karton tak, by punkt N na kole pokrywał się z południkiem
• Zaznaczam na okręgu punkt, w kórym znajduje się słabszy składnik B
• Przykłądam igłę cyrkla w punkcie N (tzn. 0°)
• Drugim końcem zaznacza punkt składnika B
• Przykładam cyrkiel do wzorca (kątomierza) i odczytuję wskazanie.

Znów pomyłka: to nie byl Izar, ale Algieba, gammma Leo. Niebo było zachmurzone...