W końcu pogoda! Choć przez cały dzień były chmury, małe i skłębione, pod wieczór zaczęło się przejaśniać. Kumulusy zmieniły się w mgiełki cirrusów i tuż przed zachodem Słońca, rozchmurzyło się.
Obserwacje rozpocząłem około godziny 21. Ustawiłem montaz za pomocą lunetki biegunowej, sprawdziłem kolimację i rozpocząłem poszukiwania ciekawych obiektów.
Najpierw pi Aql, to jedna z moich ulubionych gwiazd podwójnych. Gdy udaje mi się ją rozdzielać bez problemu, znaczy to, że pogoda jest dobra, a teleskop poprawnie skolimowany. Dzisiaj rozdzieliłem ją z marszu, przy pow 110x. Potem odnalazłem inna podwójną, p Her. Separacja jest bardzo duża, dlatego z rozdzieleniem nie ma problemu. Kolejne ładne parki jakie ustrzeliłem to: gam Delfina, beta Łabędzia, alfa Herkulesa i epsilony Lutni.

W Herkulesie spoglądałem na dwie gromady kuliste (moje ulubione obiekty na niebie): słynną M13 i mniej znaną, ale tez jasną M92.Tuż pod Herkulesem, w Głowie Węża przepiękna groamada kulista M5. Łatwo ją odnaleźć, tym bardziej, że w moim szukaczu widać ją doskonale.
Na lewo od Herkulesa, w Lutni najsłynniejsza chyba mgławica planetarna, M57. Tą odnaleźc jest sprawą banalną, a uciechy kupa. Mniej więcej w połowie drogi między gammą Lutni i betą Łabędzia jest kolejna gromada kulista, to M56 (dalej jestem w gwiazdozbiorze Lutni). Wcześniej miałem problemy z jej odnalezieniem, ale teraz poszło mi szubko i sprawnie. Prezentuje się jak taka raczej średnia globulka. Nic specjalnego - ale pogoda już wtedy zaczynała się troszkę psuć. Na niebie pojawił się wysoki cirrus.

Będąc już na tej wysokości (prawie w zenicie), odnalazłem NGC 6811:

GC 6811, OCL 185, Gromada otwarta

• Gwiazdozbiór: Cygnus
• Rozmiar:  13.0'x 13.0'
• Jasność:  6.80
• Jasność powierzchniowa: 12.11
• Opis:  Cl,L,pRi,lC,st11..14

W moim teleskopie, przy 85x powiększenia nie prezentuje się jakoś wspaniale. Przypuszczam, że
trzeba dysponować szerokokątnym okularem.

Strzała to mały, ale bardzo harakterystyczny gwiazdozbiór. Łatwo odnaleźć tutaj gromadę kulistą, która jest tak mało zwarta, że można ją pomylic z gromadą otwartą. To M71. Kolejny ciekawy obiekt do którego chyba nie tylko ja lubię wracać - M27, Dumbell Nebula, czyli Hantle (lub Podwójny dzwon). Odnaleźć łatwo: wystarczy wycelować w grot Strzały (gamma Saggita), przekręcić pokrętłem deklinacji w górę trzy stopnie i już. Jeśli dysponujemy zwykłym ploslem, to przy powiększeniu 85x M27 znajdzie się na skraju pola widzenia.

Na koniec (około 22) musiałem przenieść się na wschodni horyzont, bo z zachody przeszły chmury na południe. Na wschodzie, zacząłem od odszukania M31 w Andromedzie. Prawdę mówiąc, biała plama i tyle. Być
może przy mniejszym powiększeniu i większym kącie widzenia było by lepiej. Ale świadomość odległości i potęgi robi swoje - warto zobaczyć.

W Pegazie; moja absolutna faworytka: M5, przepiękna gromada kulista:

• M  15, NGC 7078
• Gwiazdozbiór: Pegasus
• Rozmiar:  12.3'x 12.3' Jasność:  6.40
• Jasność powierzchniowa: 11.00
• Opis:  !,vB,vL,iR,vsmbM,rrr,st vS
• Stars mags 13...

(pieprzyku dodaje gwiazdka tuż obok tej gromady) i dwie gwiazdy podwójne banalnie łatwe do odnalezienia (i zapamiętania): Enif (epsilon Pegaza):

• e Peg, Gwiazda podwójna, S 798 AB
• Jasność:  2.40/12.66
• 1879: 81.4"/325°
• 1990: 82.2"/323°
• Typ widmowy: K2II
• Uwagi: Np
• DM:+09  4891

A druga to 1 Peg;

• STF  11 AB, Gwiazda podwójna
• Jasność:  4.20/ 7.56
• 1835: 36.9"/311°
• 1993: 34.6"/312°
• Typ widmowy: K0.5III
• Uwagi: Na
• DM:+19  4691

Ta druga (choć 1 Pegaza) prezentuje się bardzo ładnie w teleskopie z uwagi na bardzo dużą różnicę w kolorze. Składnik jaśniejszy (A) jest lekko pomarańczowy, a składnik B (słabszy) jest wyraźnie niebieski. Separacja jest bardzo duża, bo wynosi aż 36", dlatego z łatwością można oglądać tą parkę i mniejszym teleskopem.

I to był koniec obserwacji, zachmurzyło się, niby tylko cirrusem, ale jednak. Na dodatek zaczęło się mocno rosić, dlatego zebrałem sprzęt i zakończyłem obserwacje.